Her kelam eksik, yalın ve tüketilmis, yeltenince gözlerini anlatmaya.
Gözleri toprak bereketliliği, gökyüzü eşsizliği, çocuk gülmüşlüğü...
Bitimsiz gözleri var onun, seyyah olup gezilesi.
Gözleri su berraklığı, bahar gelmişliği, elmas keskinliği...
Renkten renge giriyor, mevsimleri değiştiriyor.
En çok da Eylül onun gözleri..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Usta kalemınızden dökülen nadıde satırlarınız için yuregınıze teşekkürlerimi sunarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta