Gözler Konuşurdu Şiiri - Salim Erben

Gözler konuşurdu, bizler susardık,
Saatler yormazdı, yüze bakardık.
Dilekler tutulur, mumlar yakardık,
Sükûtun içinde, uyurduk gece.

Yıllar geçse bile, tazedir o an,
Ne bir kırgınlık var, ne de eski bahar.
Sessizce yaşanmış, sanki bir zaman,
Her gün ilk gün gibi, saklı bir hece.

Kol kola takılıp, hiç geçmedik yoldan,
Bakışım tutardı, her an solundan.
Ruhumuz kurtuldu, ağır halinden,
Sözümüz kalmadı, bitti bilmece.

Salim der ki dönmez, artık bu devran,
Diz dize olmadan, yürümez kervan.
Gönülde asılı, bir sönmez yanan,
Sevda hep genç kalır, özlü sevdikçe.