Gözler Hiç Doymaz Şiiri - Hüseyin Özçelik

Bu günlerde geçer bu günler biter
Dünya fani beyim size de kalmaz
Yolculuk son bulur vadeler yeter
Karınlar doyar amma gözler hiç doymaz

Bakarsın keyfine diyecek yoktur
Nefsine köle olan sayıca çoktur
Seni köle eden gaflet meraktır
Dünyayı yüklensen zerresi kalmaz

Kıldan ince birgün köprü kurulur
Hâl ahvalin zerreleri sorulur
Kısmet ise bir top kefen sarılır
Boyuna posuna renge bakılmaz

Yanmak ne demek en korkunçları
Enini boyunu hatırlarsın dünyayı
Fragmanı biten gerçek hayatı
Haklar taksim olur suç kârın olmaz

Hüseyin’im Mevla affetsin bizi
Yarabbi pak eyle sen kalplerimizi
Bizlere bırakma sen bizlere bizi
İnsan nankör insan zalim merhamet olmaz