Gözden Düşen Damlalar Şiiri - Mercan Bkrp

Bir avuç kum gibi dağıttın beni,
Hangi köşeye tutunsam, elinde kaldım.
Oysa ben seni göğsümde bir gökyüzü sanmıştım,
Sen ise beni sadece fırtınalarda hatırladın.

Harcanmak neymiş, sende öğrendim.
Emek emek ördüğüm ne varsa, tek hamlede yıktın.
Bir "hiç" gibi kenara bırakılmanın sızısı,
Sana verdiğim yılların gölgesinde saklı kaldı.

Değersizlik, tenime giydirdiğin o dar hırka;
Nefes aldıkça boğuyor, hareket ettikçe yakıyor.
Gözyaşlarımın her damlasında senin izin var,
Ama sen, o yaşların neden aktığını bile sormadın.

Şimdi aynada gördüğüm bu yabancı yüz,
Senin eserin, senin sessizliğinin yankısı.
Beni öyle bir harcadın ki sevgili,
Geriye benden ne bir parça bıraktın, ne de bir heves.