Göz Yangını Şiiri - Nihat Malkoç

Sönmüş yürek ateşini
Yandırmaya Leylâ gerek
Mecnun arar ruh eşini
Kandırmaya Leylâ gerek

Dökülürken bülbül kanı…
Kılıç gözler meçhul kını
Yürek değil, göz yangını
Söndürmeye Leylâ gerek

Kanatsız bir kuştu gönül
Yatağından taştı gönül
Sarp dağları aştı gönül
Döndürmeye Leylâ gerek

Yıkık gönül kaleleri
Kapkaranlık kuleleri
Kıymık kıymık çileleri
Sindirmeye Leylâ gerek

Can beğenmez ten köşkünü
Yürek yanar, aşk düşkünü
Sele verir göz eşkini
Dindirmeye Leylâ gerek

Haber uçtu yüce kattan
Gönül geçti bu hayattan
Süvariler indi attan
Bindirmeye Leylâ gerek