Göz Cenneti Şiiri - Ensar Türkay

Ruhumun yansımasında beliren Kardelen
Karla kışla boğuşurken boynunu büken
Kadere ve kedere kalenderliğiyle gülen
Bir güz yağmurunda aşkın burnunda tüten
Bir çiçeğin beklediği baharsın sen

Gör beni, bak bana gözlerinle
Huzurun dibine kadar batayım
Bakışlarınla doldur kahvemi
Toprak gibi kahverengiyle dolsun
Her yudumun kırk yıl hatırı olsun

Kalbim bir güzide şarkı besteler
Konar göz cennetinden bülbüller
Sırnaşığınım, sırılsıklamım
Yağmurlar topraktan çalar huzuru
Yeşerir çatlamış kuru toprağım
Susuz kalmış diyarların reyhanısın sen

Ruhumda yeşeren cennet çiçekleri
Serpilmiş gönül tahtından
Gördüğüm günden beri gözlerini
Bir daha istenir mi cennet Allah’tan ?