Ekmeğimi çalan binlerce hain gördüm
Sevgiye küfreden serseriler gördüm
Şaraplarını yudumlarken ağlayan insanlar gördüm
Şehvetli gözlerle aldatılan binlerce masum kız gördüm
Yaşadıklarıma kahrettim, yaşayacaklarımı düşündüm
Bir gencin boş bir yere idam edilişini gördüm
Annesinin feryatlarını duydum
Babasının gözyaşlarını kalbine akıttığını hissettim
Özgürce yaşamak isteyenlerin coplandığını gördüm
Sevdayı yakmak, yıkmak, tüketmek isteyenleri,
Boş boş konuşanların aptallığını gördüm
Küstahlığıyla mide bulandıranları
Sokakta çorapsız gezen binlerce çocuk gördüm
Şafak söküşünü ve kızıl bulutların nefretini
Masmavi göğü, şarkı söyleyen martıları gördüm
Binlerce yıldızı kurşunlayan canileri
Badem çiçeklerinin pembesini, beyazını gördüm
En koyu siyahı,
Buzların üzerinde donuklaşan güneşi gördüm
Karanlığa mum yakan insanları
Ve dostluklar gördüm seslerle dolu
Tırnakları sökülen insanların acılarını gördüm
Ben aşkın en acısını yaşadım seninle
Dünyanın en iyi insanını sevdim sandım.
İnsanların en kötü duygularının sende toplandığını gördüm.
Dolunayın içinde Deniz’i, Yusuf’u, Hüseyin’i, Mahir’i, Ulaş’ı gördüm
Beyazı sevemedim çabuk kirleniyor diye
Umudumu mavinin özgürlüğüne verdim
Acımasızca vurulan kuşların son çığlıklarını duydum
Elma şekeri yiyen küçük kızın içindeki mutluluğu gördüm
Katillerin kanlarındaki şeytanları gördüm
Dünya dönmeye devam ederken
Başı boş dolaşan aylakları gördüm.
Araba kullanan havailerin dikildiklerini gördüm
Ne yaptığını bilmeyen seviyesiz insan
Kaldırımlarda amaçsızca volta atan insancıklar gördüm
Boya sandığını taşıyamayan
Yüzü kir pas içinde yavrucaklar gördüm
Kızılın en vahşisini kükreyen aslanların gözlerinde gördüm
Dayak yiyen kadınların çığlıklarını duydum
Güllerin baharda açışını gördüm
Şiirle, dostlukla yaşayan insanları
Camda beliren çiğ tanelerini gördüm.
Sevgi için çalışan, sevda türküleri söyleyen
Anlatılmaz, tarif edilemez insanlar gördüm.
Ben yaşadığım sürece siyahın en kötüsünü
Mavinin en güzelini gördüm.
Yinede umudumu yitirmeden hep güldüm.
03.01.1997
13:00-21:00
Amasya
Kayıt Tarihi : 15.4.2009 23:50:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Ruhi HATUNOĞLU
Ben yaşadığım sürece siyahın en kötüsünü
Mavinin en güzelini gördüm.
Yinede umudumu yitirmeden hep güldüm.
Kutluyorum elif hanım harika bir çalışma sevgilerimle tam puan**
TÜM YORUMLAR (2)