Görmüyorum Artık Şiiri - Harun Ertaş

Rüyamda görmüyorum artık
O kadar hatırlamıyorum seni
Çoktan gömdün belki toprağı
Ben elin değdi diye çiçek açtım

Çoğu çiçeği kuruttun,
Birçok kedimi öldürdün içinde
Senin için açardım yaprakları
Zar zor büyütürdüm karşında

Maviyi maviye çalar denizler
Gözlerin kahveleri kahveye
Ben toprağı hep aşk sandım
Meğer o da aşkımızın son mısrası

Siyah beyazdı benim hayatım
Grileşti gelişinle beraber
Hayatıma bir renk kattın
Ben gökkuşağı sanardım

İklim değiştirdim gidişinden
Tüm şirazem kaydı
Bu şehirde bile virane kaldım
Güzler karıştı baharlarıma