Görmekden geldim Şiiri - Alican Cullaz

Noktalandım ve görmekle kaçtım.
Görmenin kaderiyle utangaç bir çocuktur gözlerim,
Görmenin gözlerine dik dik, şiirle baktım.
​Düz bir yol arkamda ve gönüllü bir gözün yası.
Anam patika yolların doğum gününü kutluyor;
Mumları; yalnızlık ve gözlerinin kamburu...
Tozu dumana katan meralar ve patates tarlaları.
Yeşil, al, yeşil anam... Ve yanında ben.
Çapalar, azık ve ayran.
​Kafamın etrafında ay gibi dönüyor gecenin karanlığı.
Zifiri kelimelerle kaçıyorum sofralardan, amcamlardan.
Tarlada tek kalmış armut ağacının kalbine sokuluyorum, ağlayarakdan
Kuşların sesi yasıma ev kuruyor,
Görmenin ülkesi oluyor yüreğim.
​Tebessümlerimde camiler,
Şiirlerimde evliya kuşlar yaşar.
Bayramlarımda müminler olur;
Tek tük kayalar ve gölgesiyle yalnızlıktan yapılan mezar taşları.
"Görüyorum, öyleyse Müslümanım"
Diyen âmâlar ve görmeye yeni başlayan acılar...
​Beylik laflarla icat edildi, insanın kendine itiraz etmesi.
Oysa burada olan kaderdir ve itiraz nereye ki?
Görmeyi öğrenmek kaderdir.
Buraya bak!
​Şiir yamalı bir Frankenstein'dır,
Yamalıktır hayat.
Görmeyi ve yerimi şiirle öğrendim.
Yoksa... İnti...

Görüyorsun