Noktalandım ve görmekle kaçtım
Görmenin kaderiyle utangaç bir çocuktur, gözlerim
Görmenin gözlerine dik dik şiirle baktım
Düz bir yol arkamda ve gönüllü bir gözün yası
Anam patika yolların doğum gününü kutluyor, mumları, yalnızlık ve gözlerinin kamburu
Tozu dumana katan meralar ve patates tarlaları
Yeşil al yeşil anam ve yanın da ben
Çapalar ve azık ve ayranı
Kafamin etrafın da ay gibi dönüyor,gecenin karanligi
Zifiri kelimelerle kaçıyorum, sofralardan,amcamlardan
Tarla da tek kalmış armud ağacının kalbine sokuluyorum ağlayarakdan
Kuşların sesi yasıma ev kuruyor
Görmenin ülkesi oluyor, yüreğim
Tebbesümlerim de camiler
Şiirlerim de evliya kuşlar yaşar
Bayramlarım da müminler olur
Tek tük kayalar ve gölgesiyle yalnızlikdan yapılan mezar taslar
Görüyorum öyleyse müslümanım
Diyen amalar ve görmeye yeni başlayan acılar
Beylik laflarla icat edildi, insanın kendine itiraz etmesi
Oysa burada olan kaderdir ve itiraz nereye ki
Görmeyi öğrenmek kaderdir
Buraya bak
Şiir yamalı bir frenkestaindir
Yamalikdir hayat
Görmeyi ve yerimi şiirle öğrendim
Yoksa inti...
Alican Cullaz
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 03:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!