Görmedin sana ilmek ilmek beslediğim sevgiyi yaşarken,
Bu dünyada yaşamamın nedeninin seni sevmek olduğunu zannederdim.
Gözlerim umuda parlardı, senin beni sevdiğini zannettiğim anlarda.
Ağzımdan dökülen sana dair her söz soluksuzca şiire koşardı.
Yoruldum artık, bir ikindi vakti kimsesizler sokağında,
Ellerimde sana veririm diye ektiğim papatyalar vardı.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta