aşk senin bedeninin benim bedenimi istila
etmesiydi.
ve sen sırrını kalbime üfleyince kuşatma sona
erdi.
olmayacağını bile bile masayı hazırladım
portakal reçelim şekerlendi
çayım soğudu
ekmeğim kurudu
bari gel de sofrayı toparla şöyle
yüzünü göreyim huzurla
Kalamış'ta bir park
günlerden Sall
yaralarım kurumaya başlamış
bir kız çocuğu ip atlıyor karşımda
ama sen yoksun
üstelik çimlere basmak yasak
bir bankta oturmuşum böyle
tam da sigaraya başlamışım o gün
bir de baktım ki karşımda sen
saçların rüzgardan uçuşuyor
elinde bir kitap
elbisen badem kabuğu kadar ince
günüm güzel geçsin diye
uyanır uyanmaz yine resmine baktım.
her resmine baktığımda da canım acıyor
aslında
ben resminle avunurken adamın biri her sabah
seninle uyanıyor diye...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!