hani şöyle bir koltuğun eskimiş yalnızlığına
uzansan...
elimde az manalı, ucuz bir roman...
rüyalarımı ve seni
yalnız ve uykusuz saat dilimlerine
bölsem...
hiç bir kadının beni terk edişi
sen yanımdayken hissettiğim yalnızlık kadar
zor değildi..
yarım yaşandı herşey...
diyemiyorum
belki bir ömür boyu sürecekti / sürecek
sensiz ya da bensiz
sen gittiğinden beri
benim yatağımda hep tek yastık var
dönersen başını göğsüme koyup uyu diye
bir kadının atabileceği en zarif adımlar
seninkilerdi
zaman durur
yer çekimi etkisini kaybederdi
şimdi sen başka ben başka şehirlerde
yine ayrı
yine uzak
sen kokmayan çarşaflar izi sen olmayan yastıklar
bizim semti özlemiş.
durmamış, gelmiş
ikimizin semtine...
bir kahve molası kadar yakınlaşmışız aslında.
belki aynı masada oturmuşuz birkaç dakika
arayla.
beden kırıklarla dolu
iç kanama vücudu sarmış
bitkisele 3-5 gün var
rakı olmuş narkozum
kadehler tiryaki
kadehler ard arda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!