Kalbim sığmaz vücuduma
değil denizlere kendime
acım büyür kahrolurum
günden güne
sevmesen bile artık
güneş hep doğarmış
yalan dolan
benim güneşim battı
bana günaydın yazmayı bıraktığında
sonsuzluğa battı
Dalından kopan yaprak mı
Yokluğunda soluyorum
Sanarsın yem yeşildim
Kurumuş kahrolmuşum
Değil dünyanın, galaksinin
Evrenin en güzel kızı
Ama sadece
Benim evrenim
Sanma ki başkalarında
Diyorlar ki dikkat et
Bilmiyor musunuz
Rab bana zaten verdi
En büyük derdi
Daha neyle sınasın beni
Değildim muhtaç
Yinede istedim seni
En karanlık gecelerde
Aydınlığım olmanı
Dayanmaz yüreğim yokluğuna
Başkalarıyla olmana
Onların samimiyetsizliğini
Seçme kollarımdansa
Değil ki bu sen
Kalbim yanarken ateşinden
Buz tutardı ellerim sensizlikten
Şişelerin dipleride yalnız
Hasretindeki ben gibi
Mümkün değil mi birliğimiz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!