tanıdık dünyayı ta baştan başa,
fakat kendimizi göremiyoruz.
el alem çıkarken aya güneşe,
bizse üç beş kerpiç öremiyoruz.
Okşamadık bir yetimin başını,
silmiyoruz ağlayan gözyaşını,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta