kördüğüm gözlerime sarılmış bırakmıyor
nar ve üzüm ne sürsem sanata kapalı kapılar
yani çıkıp da ortaya avaz avaz bağıracak küller gırtlağıma birikmemiş
aklımın örsünü dövecek bir gönül susuz
ve hala iman bir yerlerde gizli elmas gibi
kaybolan hattatları aramakla geçse razıyım bu ömre
İstanbulun İstanbul olamadığı kadarım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta