Yolun düşerse diyaliz merkezine
Gir içeri bak böbreksiz hastalara
Solgun, bitkin ve yorgun hallerini
Kararmış, çaresiz yüzlerini
İyi bak dostum gör hallerini
Gülümsemeyi unutmuşlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta