Gör Be Gardaş Şiiri - Sadık Kocabaş

ülfikar’ı dövdüm ezel zamanda,
Düldül’ü nalladım gezer havada.
Cevherim erittim kızgın tavada,
Körük çeken eldim, bak gör be gardaş.
Davud’un elinde zırh oldum piştim,
Ustanın elinde mıh oldum düştüm.
Cemalin görünce mah oldum şaştım,
Varlığımdan geçtim, bak gör be gardaş.

Güneş tepemdeyken gölge haramdı,
Tırpanın ağzında bitmez yaramdı.
Örsle çekiç vurduğum helal paramdı,
Emekle yoğruldum, bak gör be gardaş.

Eğildim büküldüm, hurda dediler,
İşte ocak işte burda dediler.
Masam üzerinde lokma yediler,
Nankörü tanıdım, bak gör be gardaş.

Kimi mürşit sandım, aslı bir fettan,
Sakın ha ayrılma sağlam bir hattan.
Dostu düşmanı seçtim, sıyrıldım kattan,
Her güle kanmadım, bak gör be gardaş.

Aklın süzgecinden cevheri aldım,
Hakikat yolunda deryaya daldım.
Zannetme ki ben de habersiz kaldım,
Kalemsiz Şair oldum, bak gör be gardaş.