2005 yılında doğdu ve (maalesef) hâlâ yaşamaya devam ediyor.
Ben yüksek sesli çiçeklerin olduğu bir dünyada büyüdüm
Bulutlara mendil uzatan gözlerim vardı.
Zincirlerim vardı..ve bir o kadar da özgürdüm
Her nefes rüzgar olurdu hayatıma
her yıldız , pusula
Sanki her ölen çocuk içindi bunca deniz
göğüs kafesimi delip çık dışarı kalbim
ona bir ağız verki her şeyi anlatsın , Rabbim
sığdıramıyorum yaşadıklarımı bu cümlelere
anlatamıyorum olmuyor kelimelerle
benim nefsim var utanırım ,anlatamam gerçeği
kalbimin yok ama anlatsın o sana her şeyi
sev onu kalbim...
hıçkırıklara boğulasıya kadar
içimdeki tüm gemiler onun olsun
okyanuslar unutursa diye
yumuk yumruğum kadardı
benim küçük kalbim
yaşım bir düzineyi
birkaç sene geçerken
seni tanıdım ve sevdim
benim küçük kalbim
ıslanmış bir kağıda buruşmuş bir kalemle adını yazdım, sonra demiştim
bilirsin ya beni
sevgiye buğulu aynalardan bakan,
sürekli ağzında gaipten söyleşi çalkalayan,
"aralık"sız bir yıl, soğukluğu teninde taşıyan bir adamım
belki bir varım, bin yokum
bana bir gecenin uzunluğunu anlatma
sen hiç aleyhine olan bir masada marangozculuk oynadın mı
mesela
yaşam nedir
bir çemberdeki cambazdan çok mu farklı
...hayırsız evlat
gözyaşları faydasız
hayırsız evlat
onur inal gibi
hayırsız evlat
kırdı parmaklarını
sonra gözlerimi kapattım
gökyüzünü hayal ettim
Neptün'de bir pamuk tarlası
sonra gözlerimi açtım
insanlar...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!