Gönüllerde Bir Kâbedir Şiiri - Nihat Soykan

Ziyâsına mest olurken yıldızlar gökyüzünde,
Ay şavkıyla büyüledi, kör eyledi yâr beni.
Tüm kainat uykudayken, bir vuslat dehlizinde,
Efsunlandı nazargâhım, sır eyledi yâr beni.

Rüzgara emsaldir Heyhat! umudum savrulurken.
Düşümdesin, zaman dursa bir lahzam asır olsa.
İbrahimle har içinde benliğim kavrulurken,
Ruhum Yusufla kuyuda sevdana esir kalsa.

Azametin girdabında boğulduğum nehirler!
Ağır olur imtihanım, gazabını yaşarken.
Kahrına razı kaderim, hükmün nefsi mühürler.
Meçhule çıkar yollarım, felahıma koşarken.

Senin aşkın Kaysı Mecnun etmedi mi? vecd ile.
Leyla vesile oldu da; çölde aradı seni.
Ateş imrendi Kereme, yanarken geldi dile.
Aslıdan muştu getiren, halde aradı seni.

Her zerrede izi sonsuz, bakıp da görmek hüner.
Zahirle mi sınanırsın? bir ârife tarif et.
Miraçta rabıta hali, o dem gök yere iner.
Gönüllerde bir kâbedir, sen yeter ki tavaf et.