Bana sorma gönül, canıma yetti
Biraz da hayata küstürene sor
Kendi güler iken seni ağlattı
Gülmekten umudu kestirene sor
Dur artık dedikçe yoluna baktın
Yandıkça içerden, beni de yaktın
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta