Gönül yandı can yandı Şiiri - Rüstem Şahin

GÖNÜL YANDI CAN YANDI (572)
Sanma gönül sensizliğe dayandı
Sana hasret gönül yandı can yandı
Laf anlamaz dilim hep seni andı
Adın türkü oldu dilimde yârim

Adın dilimdeydi yâr hece hece
Andıkça adını içtim her gece
Sızladı yüreğim inceden ince
Sen vardın sevdalı ser'imde yârim

Gönül kuşu kanadından vuruldu
Küsmedi de sana biraz kırıldı
Kan ağlar gözlerim gayrı yoruldu
Sen vardın gözümün selinde yârim

Coşan çaylar gibi coştum çağladım
Hasretinle yüreğimi dağladım
Derdimi sazıma döküp ağladım
Sen vardın sazımın telinde yârim

Ne derdim bitiyor, ne yüz gülüyor
Bu hasretlik uykuları bölüyor
Yel estikçe senin kokun geliyor
Sen vardın her seher yelinde yârim

Kaderde mi bilmem, bende miydi suç
ZA'ÎFÎ"m seninle kavuşmamız güç
Mevlâdan başka şey istermiydim hiç
Olaydı ellerin elimde yârim
12 EYLÜL 2022 İST
ŞİİR: GÖNÜL YANDI CAN YANDI
ŞAİR:TC KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI HALK ŞAİRİ RÜSTEM ŞAHİN (ZA'ÎFÎ)
KİTAPLARI: GÖNÜLDEN DİLE, GEL SEVDİĞİM VE BU HİCRAN YARASI (572)
NOT: Sayfamda paylaştığım tüm şiirlerim kitaplarımda ve Antoloji com'da tescillidir keyifli okumalar