Gönül volkanlarımın rüzgarından,küller gibi savruldukça,
Yorgun gölgemin karanlığını yoldum,sevda tarlalarımda.
Kucağımda açan hasret çiçeklerim,dallarında soldukça,
Kavrulan hayallerin yaprağını süpürdüm,çileli yollarımda.
Toz bulutu gibi yağdıkça arzularım,gönül harmanlarımda,
Dağılan her tanede korkuları topladım,aşktan yoruldukça.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta