Gönül vazgeçmiyor Şiiri - Servet Balıbey

Güzelliğe irkildim dert dünyasında
Donarak oturdum tam karşısında
Bir yanım şeytani insani heves
Bir yanım ilahi cennet bağında

​Araf’ta bir feryat sorum derinden,
Ruh sıyrılmak ister etten, kemikten.
Gözlerin kuyuymuş, Yusuf’u yutan;
Gönül vazgeçmiyor düştüğü yerden.

​Ne dünyanın malı ruhu eğleyen,
Ne de fani bir söz derdi söyleyen.
Bir yanım zincirler, bir yanım kanat;
Kalbim tek şahidim, benim isteyen.