Gönül Söz Dinlemez Şiiri - Erdin Şallıel

Yıkılmaz sandığın gururun,
Seni ezer geçer!
İstesen de “dur” diyemezsin…

Gözlerin boşluğa düşmüşse bir gün,
O'nu arıyorsa...
O zaman, ondan kaçıp bir yere gidemezsin!

Gönül bu!
Ne padişah dinler,
Ne sultan!
İstesen de gönlüne söz geçiremezsin...

Nice saltanatlara rest çekti gönüller,
Çekip gitti sevenler...
Ne “gitme” diyebildiler,
Ne “dur” dediler…
Hükmedemediler gönüllerine!

Sevdiyse bir kere gönlün;
Sevdadan vazgeçiremezsin!
Sevgini de ondan alıp gömemezsin...

Aşk’tır onun adı!
Ne gurur tanır,
Ne onur!
Her şeyi alır ayaklar altına,
Ama sevdayı baş tacı eder!

O zaman sen,
Sevdalıya giden yolda,
Gönlüne “gitme” diyemezsin!

“Seni seviyorum, aşkım...”
diye yazıldığında gönlüne,
Bil ki hep bir kavga olacak;
Beynin ile sevdalı gönlün arasında!

Kalbin “kalk, gidelim!” der,
Beynin “vazgeç” diyorsa…
Boşuna uğraşma!
Gönlünü dinle!
Zaten…
O sözünü dinlemeyecek.