Yama üstüne yama tutmuş yaralarla atıyor kalbimiz.
Hayallerimiz zincire vurulmuş,
Umutlarımız nefessiz kalmış,
Baharımız kuş gibi çırpınıyor içimizde.
Dünler çoktan suskunluğu ezberlemiş.
Geçmişin sesi kırık dökük düşüyor gönlümüze,
Yapraksız bir ağacın yalnızlığı,
Yıldızsız bir gökyüzü gibi eksiğiz.
Kimi bizi hayatın şanslı yüzü sanıyor,
Kimi kahkahalarımızı mutluluğa yoruyor.
Oysa biz kendi yükünde eğilip,
Kendi gölgesiyle yürümeyi öğrenenlerdeniz.
Ve biz,
Kendini taşımaktan ağırlaşmış ruhlarla,
Durgun bir suyun sessizliğinde bile
Yavaş yavaş içine çöken,
Gönül sefilleriyiz....
Döndü Dülger
Kayıt Tarihi : 13.05.2026 19:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!