Söz
Gönül penceremi açtım rüzgara,
Yüreğim sızılar düştü yaraya.
Dert anlatıp düştüm ah u zarara,
El uzatır elbet bir gün hakikat.
Kalp kırılır lakin umut tükenmez,
Karanlıkta kalan güneşi yenmez.
Sevgiyle bakmayan murada ermez,
Hakk’ın rahmetidir gönle sadakat.
Zorluklar geçer de devran döner mi?
Zulmetin ateşi bir an söner mi?
Sevenin kalbi boş yere yanar mı?
Dost elinden gelen budur hakikat.
Sabrın sonu selamet, yollar bitermiş,
Eken biçermiş, bahar geri dönermiş.
Kırılan kalpler elbet bir gün onarmış,
Karanlık geceye nur olur şefkat.
Gözyaşı silinir, derman bulunur,
Hak yerini bulur, huzur sunulur.
Kötülük yapanlar, pişman olunur,
Ömrün baharında yeşerir vuslat.
Sözün özü budur, yaz bunu böyle,
Gönül bahçesinde solmasın güller.
Sevgiyle yoğrulmuş yaşamın yolu,
Fani dünyada bakidir sadakat.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 02:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!