Gönül Menzili Şiiri - Sadık Kocabaş

GÖNÜL MENZİLİ

Gönül gözü görür, cihan kör olsa,
Gerçek dosta gider, yollar kor olsa.
Sözümüz hakikat, özümüz derya,
Mana dile gelir, hüküm sır olsa.

Nice menzil geçtik, yorulmaz dizler,
Alnımızda saklı kadim o izler.
Kışın ortasında baharı gözler,
Bu garip yüreğim, her yan kar olsa.

Sabır imbiğinden süzdük çileyi,
Yâr için terk ettik tacı, hileyi.
Dostun bir selamı yıkar kaleyi,
Vız gelir ordular, dünya dar olsa.

Aşkın ateşidir ruhu kavuran,
Vuslat rüzgarıyla göğe savuran.
Kalemsiz Şair’im, Hakka çeviren,
Şu garip gönlümü, devran dar olsa