Sığamıyoruz odalara,
Yurtsuz kalmış yaşayışlarımız.
Sözler hep askıda,
Tadı yok artık ne suyun ne ekmeğin.
İnsan insana düğümlenmiş;
Aldanışların yükü canımıza külfet.
Belki bir başka bahara saklıdır mutluluk,
Oysa bu bahar da bir umuttu, geçti.
Başkalarının derdine daldıkça
İnsan kendine daha bir yabancı.
Arayışlar, belkiler, keşkeler...
Cana can katan o en içten dualar bile
Hep bir yanı eksik, hep yarım.
Elif Ege
Kayıt Tarihi : 10.3.2026 21:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Aslından daha yalın ama vurucu, modern bir şiir dokusu ile kelimelerin arasındaki boşlukların da konuştuğu, süsten arınmış,derinliği olan versiyonu ai ile alınmıştır.
TÜM YORUMLAR (1)