Gönül Koydum Şiiri - Hikmet Nazlı

Sevdiğine yük bırakan
Âşıklara gönül koydum.
Karanlıkta tek bırakan
Işıklara gönül koydum.

Sitemim bir derde değil
Tavrım yanlış yerde değil
Yalnız âşık ferde değil
Mâşuklara gönül koydum.

Derdi dertle yarıştıran,
Yaşantıyı buruşturan,
Çay misâli karıştıran
Kaşıklara gönül koydum.

Kör karanlık ebetlere,
Kukla olmuş heybetlere,
Baştan savma nöbetlere;
Keşiklere gönül koydum.

Dosta küstüm, ele değil
Köke kızdım, dala değil
Kırgınlığım yola değil;
Eşiklere gönül koydum.

Sanmayın ki bizardayım
Dünya ahret pazardayım
Hikmetîyim, mezardayım
Beşiklere gönül koydum.