Gönül koyduklarıma Şiiri - Bekir Şahin 2

En iyimserinden
Keşke adalet terazisini işletmeseydiniz
Merhamet çağlayanları dururken

Bol bol verseydiniz
Ağaçlar gibi üzümünden, kirazından
Size daha çok yakışırdı enginliğince deniz
Ne var ne yok serebilirdiniz

Ve hissetseydiniz
Sinyalleri, noktaları birleştirerek
Anlayabilirdiniz

Zira
Anlamını yitirmeliydi konuşmak…
Ki aykırılık, ayrılık olmazdı
Şimdi
Artık anlamını tümden yitirdi konuşmak
Kavuşmak

İçimin kavrulduğundan haberiniz olmayacak
Ve her gördüğümde sizi,
Hiçbir şey olmamış gibi davranmak…
…içimden gelmediğinden…
Hep kaçacağım sizden…

Biliyorum; bu, bir intihar…
Bir başkaldırış, bir isyan, bir sitem…
Kendimi de yakarak
Parçalanarak bir yere varılmaz, biliyorum…
Ben tam değilim
ve
Geride de enkazlar bırakıyorum, biliyorum…

İsterse ağlasın şiir,
Sararırsa sararsın kağıtlar !
Cenaze evi gibi soğuk havalarda
Feryat etsin anılar, yükselsin ağıtlar !

Ama inanın
Söz de bitti…
Yol da bitti…
Kendini hep sizin yerinize koyan o masum çocuk gitti !