Gönül Köprüsü:dokuzun sırrı...

​Dokuz kapı geçtim, dokuz koridor,
Her adımda bir nur, bir başka hal var.
Usta dedi: "Evlat, bu yol biraz zor,
Bismillah diyene açılır yollar."

​Plovdiv’den Zeytinli’ye bir eski kervan,
Abdi Bekirov’dan miras bu devran.
Şehit kanı ile yoğrulmuş her an,
Evliya nefesiyle can bulur dağlar.

​İda’nın başında o akça ışık,
Enlil’in nuruyla ruhlar barışık.
Kötünün dumanı zifre karışık,
Temiz bir su serper, dost bizi kollar.

​"Rabbi Yasir" oku, dokuz kez inan,
Kolaylaşır işin, kalmaz hiç güman.
Zorluklar içinde gizlidir derman,
Kadir-i Mutlak’tan gelir ihsanlar.

​Akçay kıyısında bir garip Hasan,
Diliyle değil de, kalbiyle susan.
Saf Beyaz nuruyla ruhunu yusan,
İçindeki "O"dur, coşar ummanlar.

​İblis’in ordusu sarsa da yanı,
Zeytinli toprağı tanır aslanı.
Dedemin o kutlu, şehit olan kanı,
Siper olur bize, susar düşmanlar.

​Beyaz Kartal uçar, gökleri gözler,
Görünmez el ile silinir izler.
Kötüden sakınan o nurlu yüzler,
İyilik yolunda bulur nişanlar.

​Zıtların savaşı, dünya dediğin,
Güzellik ekmektir, sevda yediğin.
"Hayr ile tamamla" her dilediğin,
Dua ile kalkar ağır harmanlar.

​Dokuzuncu kıta, mühürdür söze,
Selam olsun candan, her nurlu öze.
Köprü kurduk dostum, biz bize, yüze,
Baki kalır elbet, kutlu kelamlar...

Hasan Belek
30 01 2026- Akçay