İnsan kocar, gönül kocamaz derler,
Şu bendeki gönül kocamış artık.
Herkes kaderinden kaçamaz derler,
Şu bendeki gönül kocamış artık.
Yorgun dizim, yokuşları çıkmıyor,
Kalbimin ateşi yürek yakmıyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta