Her gün nice ümitlerimi eledim,gönül kalburumda.
Nasibimi ararken savruldum,şu hırçın rüzgarlarda.
Koşarken düştüm gecelerin,hep zifiri karanlığında.
Yorgun değirmene döndüm,her nasibin anbarında.
Dönmeyince acılarıyla çile çeker elbet,paslı gönül.
Hangi rüzgar zarar verir ki,dallarda açmayınca gül.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta