Her gün nice ümitlerimi eledim,gönül kalburumda.
Nasibimi ararken savruldum,şu hırçın rüzgarlarda.
Koşarken düştüm gecelerin,hep zifiri karanlığında.
Yorgun değirmene döndüm,her nasibin anbarında.
Dönmeyince acılarıyla çile çeker elbet,paslı gönül.
Hangi rüzgar zarar verir ki,dallarda açmayınca gül.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta