Gönül Kâbe kapısı bir sözle dağılır,
Bir sözle kurulur, bir sükutla sürülür.
Tuğlası aşktan, harcı vefadan örülür,
Çatlayan yerlerden hüzün damlar durur.
Yedi iklim aştım, buldum eşiğini,
Avlunda bekledim, anahtar sende idi.
"Gel" dedin dirildi duvarlar bir anda,
"Git" dedin yıkıldı kubbeler bir anda.
Döner durur kalbim hatıran çevresinde,
Şavkta duadayım, her adımda hasretinde.
Eşikler toz tutmuş yılların rüzgârında,
İsmin nakşolmuş, silinmez gönül taşında.
Gönül Kâbe kapısı bir sözle dağılır,
Bin tövbeyle onarılır, yeniden kurulur.
Kırma sakın sakın, bir kez dağılırsa,
Kıble döner, gönül kalır viranede.
*ENGİN TOPKAN (14.06.2026)*
Engin TopkanKayıt Tarihi : 14.06.2026 15:38:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
