Gönül Irmağı Şiiri - Mesut Tütüncüler

Gönül, gönle akınca,
Birleşip kol, kol olur.
Şahit olup bakınca,
Heybetli dağ sel olur

Kimisi arar durur,
Görmeden basıp yürür,
Bilseydi onu eğer
Can, tattıkça bal olur.

O, öyle tatlıdır ki,
Tadan pek bahtlıdır ki,
Sanki görk tahtlıdır ki,
Susuzluğunda zül olur.

Evladın kokusundan,
Açlığın uykusundan,
Ananın korkusundan,
Sefa Merve yol olur.

Oku, oku kendini,
İlimle yık bendini,
Hatırla ,et yâdını,
Hasret bize yel olur.

20.12.2024