Ervahın gizeminde hayalinle tüterim,
Sensiz gülmüyor yüzüm, kurumaz göz pınarım,
İçim alevlendikçe duman olur giderim,
Adın dilimde tespih, hiç durmadan anarım.
Yüreğindekileri süslüyorken nefesin,
Efkârlarıma sanki ilâç olurdu sesin,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta