Gönül Gurbet Ele Düştü Şiiri - Ali Sinkay

Gönül gurbet ele düştü düşeli,
Karlı dağ başında duman olurum.
Aşkın ateşiyle yanıp pişeli,
Savrulur küllerim, harman olurum.

Ala gözlü dilber çıkınca yola,
Zülüfler savrulur, vermez ki mola.
Bülbül feryat eder konduğu dala,
Gülün hasretiyle kurban olurum.

Seher yeli esip bağrımı deler,
Bülbüller feryatta, gönlümde keder.
Zaman akıp gider, mevsimler döner,
Hasretin sinemde harman olurum.

Ali der ki: Dünya bir yeşil bağdır,
Gelen geçer gider, duran bir dağdır.
Can kuşun uçacak, vaktin de sağdır,
Aşkın deryasında umman olurum.

Bestekâr’ım söyler dertli sazını,
Çekemem dünyanın işve nazını.
Hak yoluna koydum gönül özünü,
Dostun eşiğine ferman olurum.