Gözlerim neşeyle açılmamış ki hayata..
Beşinci sıradan doğmuşum ben.
Nasıl bir girdaba düştüğümün farkında bile değildim.
Ne baba vardı yanıbaşımda, ne bir akraba.
Elin toprağı yabancı, insanı da bencildi.
Doğum lekesi gibi yapışmış yalnızlık yakama.
Herhalde annemin sonuçsuz çırpınışlarıydı beni hayata bağlayan.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta