Gönül Gergefi Şiiri - Sinan Bayram

Eğildim üstüne hayatın, elimde ipekten bir sızı,
Gergefe gerdim bu gece, alnımdaki o yalnız yazı.
Her iğne darbesi kalbimde bir yankı, bir derin iz;
İşliyorum kumaşa, içimdeki o bitmez ayazı.

Gül kurusu dertlerim var, altın sarısı hayallerim,
Nakış nakış dökülüyor, titredikçe ince ellerim.
Çözülür mü bu düğüm, yoksa kördüğüm mü kalır?
Kumaşın beyazında saklı, söylenmemiş tüm dillerim.

Pervasızca çekilen teller, ömrün ince hüzünleridir,
Gergefte parlayan gümüş, gözyaşımın düğünleridir.
Bir lale motifinde sakladım o eski gidişini;
Bu nakış ki, ruhumun en mahrem, en kuytu günleridir.

Bittiğinde bu kanaviçe, ne ben kalırım ne de o renk,
Kumaşta donar zaman, hayatla kurduğum o garip cenk.
Sırrım her ilmiktedir, sükûtum her desende;
Benim hayatım, bu gergefte bir solukluk âhenge denk.

Sinan Bayram