Ha bugün, ha yarın deyip durursun.
Yılları harcarsın boşuna gönül...
Bir sabah mı olur, akşam mı bilmem,
Ecel dikilecek başına gönül! ...
Nefsinin düzeni, hilesi çoktur,
Vesvese elinde, zehirli oktur,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



