Gönül Dilbestesi... Şiiri - Döndü Dülger

Ya son ver bu bitmeyen gönül dilbestesine,
Ya da bir nefes gibi dokun dilsiz kederime,
Sustur içimdeki isyanı,
Bir tebessümünle.

Ne yarım kalmış bir sevda taşıyacak hâlim kaldı.
Ne de her gece adını anıp
Sabaha eksilerek uyanacak gücüm.

Ya bir hüküm ver,
Bu yorgun kalbin sesine.
Ya tamam de, ya da bırak beni
Talihin insafsız esintisine.

Bu bekleyiş en derin vedadan da ağır artık.
Saatler sensizliği çoğaltmaktan yoruldu.
Zaman bile sonunda suskunluğa soyundu.

Ya izin ver vuslata,
Çözsün düğümlerini baharı görmeden kışa bağlanan ömrümden.
Ya da karala bizim hikayemizi,
Başladığı yerden.

Şimdi dil konuşmalı, kalem yazmalı.
Şimdi ak mı, kara mı kaderimizin yolu,
Ortaya çıkmalı.

Ya nokta koy bitsin bu belirsizlik, bitsin bu çile.
Ya da aheste bir gün doğsun,
Solmuş güllerimize...
Döndü Dülger