Geldiler sırayla, sordular benden,
Bir cevap çıkmadı ruhtan ve tenden.
Ne sebep bellidir ne dert aşikar,
Bir isimsiz bulut çökmüş sinemden.
Bıraktım dünyaya ait ne varsa,
Yorulan bu zihin tek bir an dursa.
Gölün kıyısında, çınar altında,
Ruhum bir deryadır, dünya sığ kalsa.
Gönül her çileye sabretmeyi bildi,
Geçti o fırtına, nihayet dindi.
Gözümü kapattım, sustu tüm sesler,
İçimde o sonsuz huzur belirdi.
Kayıt Tarihi : 12.07.2026 01:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Dünyanın tüm telaşını, isimsiz sıkıntılarını ve fırtınalarını arkada bırakıp, ruhun o sonsuz sükunete ve ilahi rızaya teslim oluşu... Her çilenin sonunda beliren o gizli inşirahın mısralara dökülmüş hali."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!