Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gönlünüze sağlık
Güzel bir şiirdi
Tebrik Ederim.
Sadi Bey
Deryasız kalp kuru bir dal gibi olurdu elbet ,ne derini olurdu ne de serini...Dal yeşilsiz kalp deryasız ne yavandır..
Muhteşem şiirinizi bu duyumsamalarla okudum.Tebrik ederim.Saygilarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta