Gönül Dergahı, Vuslaat karşılığı

Gönül Dergâhı
Gönül bir bahr-i umman, her dalga yâre gider,
Sükût bürünmüş canlar, dilsizce dâre gider!
Zifiri gecelerde, kandil olur bir nefes,
Aşk ile yanan sîneler, nûr-i envâre gider!

Ne saray ister bu ruh, ne de fâni bir mülkü,
Hasret kuşanan himmet, şanlı hünkâre gider!
Sabır hırkasın giyip, beklerken şafak vaktin,
Gözden akan her damla, gizli pınâre gider!

Yolumuz Hakk yoludur, menzilimiz hep vuslat,
Varlık yükünden geçmek, özde kâre gider!
Bu dert bize dermandır, başka çâre istemem,
Her zerremiz bir zikir, Hak’tan Settâr’a gider!

Vuslat Karşılığı
Gönül heybemde çile, her adım yâre gider,
Dünya bir han olsa da, can intizâre gider!
Neylesin dertli bülbül, gülün dikeni varken?
Sabır denen o kalkan, şanlı şikâre gider!

Dil sussa da öz söyler, Hakk'ın o yüce ismin,
Gözden düşen her damla, sanki nehâre gider!
Bizdeki aşk değil de, bir yanışın külüdür,
Ruhumuz semâ eyler, nûr-i dildâre gider!

Varlık benlik davası, bizde yer bulmaz asla,
Her bir zerremiz mahv-u, bir şuhüdâre gider!
Karagöllü TURAL’ın, özü sözü birdir dost,
Emanet olan bu can, asıl Bahâr’a gider!

Ömer TURAL