GÖNÜL DAĞINDA AVAZ
Uzaklardan geldi yanık bir avaz,
Dertli çalıyor bak, düzen tutmaz saz.
Gönül bahçesine düşmüş erken güz,
İçimde yaralar, dinmiyor be hey!
Tozlu yollar aşar gider kervanlar,
Hasretle kavrulur garip cananlar.
Sesimi, sitemi duydu cihanlar,
Aşkın ateşiyle, yanıyor be hey!
Şu uçsuz bozkırın sarı toprağı,
Dalında kurudu ömür yaprağı.
Beklerken her gece vuslat şafağı,
Gözümün pınarı, kanıyor be hey!
Garibim dünyada, geldim giderim,
Alnıma kazınmış, buymuş kaderim.
Feleğe küsmüşüm, kime ne derim?
Ömrün kandilleri, sönüyor be hey!
Yazan Şair:Zihni DERİN
Zihni Derin
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!