Gönül Bostanı - Garib Çoban
Kendini bilen insan, başkalarının övgü veya sövgülerine itibar etmez.
Duyduklarından ne mahzun olur ne de mağrur.
Söyleyenler kendin bilmez bilenler zaten söylemez.
Çünkü kendisinin aslında neye müstehâk olduğunu herkesten daha iyi bilir.
Yaşama sevincini kaybedenler arasında canımın cananını arar dururum.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta