Gönül Bağım Viran Oldu

Gönül bağım viran oldu, baykuşlar konar,
İçimde bir ateş, özümü dağlar.
Kime can desem, hep uzak kaçar,
Yalnızım arkadaş, hem de çok yalnız.

Gezdim şu gurbeti, hep yâdı gördüm,
İnsan kılığında, soğuk nârı gördüm.
Nice sadâlardan, bin zârı gördüm,
Yalnızım arkadaş, hem de çok yalnız.

Mekanlar değişti, özümüz şaştı,
Sohbetler maddiyat, dert boyu aştı.
Sanki bütün dünya, üstüme uçtu,
Yalnızım arkadaş, hem de çok yalnız.

Pazar kalabalık, dostluklar ölü,
Kurumuş akmıyor, sevdanın gölü.
Ben bir garip canım, gurbetin kulu,
Yalnızım arkadaş, hem de çok yalnız.

Komşu komşuya bakmaz, kapılar demir,
Şu garip ömrüm ki, hasretle erir.
Mevla’dan gelene, denir mi hayır?
Yalnızım arkadaş, hem de çok yalnız.