Kendi gölgem izinde yürüdüm bî-karar,
Ümitleri tesbih edip çektim her seher.
Tükettim ömrü, ardımda bin bir enkaz var,
Yalnızlık, kapımda beklenen bir mukadder.
Gitme kal, zira Fuzûlî’den miras bu nâr,
"Yâr" denince içimde küller yeniden yanar.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta