Gönül bırak artık benim peşimi,
Ben senin peşinden koşamam gönül.
Bitir gitsin yeter benim işimi
Coş dediğin her an coşamam gönül.
Koş deme bana bak, dermanım yoktur,
Bir daha sev deme, fermanım yoktur,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta