Beni bir yerlere gömdün ey gönül.
Gömüldüğün yerden huzur mu buldun?
Ne istedin benden? Vermedim gönül.
Azı eksik, çoğa kusur mu buldun?
Benim azım, senin çoğundan çokmuş.
Çoğum seni boğmuş, haberin yokmuş.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta